Λόγος εις την Αγίαν του Χριστού Ανάστασιν
Αγίου Επιφανίου Κύπρου
(Συνέχεια από εδώ: https://www.pemptousia.gr/2026/04/agios-epifanios-kyprou-o-christos-anastithike-ki-einai-i-chara-to-doro-tou-s-oli-tin-chtisi/)
Έστειλε κάποτε ο Θεός από ψηλό βουνό για τη σωτηρία του λαού το νομοθέτη Μωυσή, για να φέρει τον τύπο του νόμου. Στάλθηκε κι ο νομοθέτης Κύριος, Θεός από Θεό, όρος από όρος της ουρανίας οροσειράς για τη σωτηρία του λαού μας, που είναι η αλήθεια.
Αλλά ο Μωυσής έδωσε ελευθερία από τον Φαραώ και τους Αιγυπτίους, ενώ ο Χριστός μας ελευθέρωσε από το διάβολο και τους δαίμονες.
Ο Μωυσής εσκότωσε κι έθαψε στην άμμο εκείνον που ενίκησε τον Ιουδαίο.
Έδωσε κι ο Χριστός τον θάνατο στο διάβολο, στην άβυσσο εξαποστέλλοντάς τον.
Συμφιλίωσε ο Μωυσής τους δύο αδελφούς του που φιλονικούσαν· συμφιλίωσε κι ο Χριστός τους δύο λαούς Του, ενώνοντας τα ουράνια με τα γήινα.
Εκεί η κόρη του Φαραώ ήρθε να λουστεί και βρήκε το Μωυσή και η Εκκλησία, κόρη του Χριστού, με το Βάπτισμα παίρνει το Χριστό, όχι τριών μηνών από το κοφίνι, όπως το Μωυσή, αλλά τριών ημερών από τον τάφο αντί του Μωυσή.
Εκεί τυπικά και σε νυχτερινό σκοτάδι έκαμε ο Ισραήλ το Πάσχα του, εδώ φωτεινά και μέσα στην ημέρα το Πάσχα εορτάζουμε.
Εκεί στης ημέρας το βράδιασμα· εδώ στο βράδιασμα του χρόνου και των καιρών.
Εκεί τα πορτόφυλλα σημαδεύτηκαν με το αίμα· εδώ των πιστών οι καρδιές σφραγίζονται με το Αίμα του Χριστού.
Εκεί ήταν θυσία νυχτερινή και σε ώρα νύχτας έγινε της Ερυθράς το πέρασμα· εδώ είναι σωτηρία και φωτερή η Ερυθρά θάλασσα του Βαπτίσματος και με τη φωτιά του Πνεύματος φωτίζει, εδώ αληθινά Πνεύμα Θεού πνέει και φανερώνεται πάνω στο ίδιο νερό και συντρίβει την κεφαλή του δράκοντα άρχοντα των δρακόντων, των δαιμονικών λαών του διαβόλου.
Εκεί ο Μωυσής σώζει τους Ισραηλίτες με νυχτερινό βάπτισμα· εκεί το σύννεφο γίνεται σκέπη του λαού· στο λαό του Χριστού η δύναμη του Υψίστου ρίχνει τον ευεργετικό ίσκιο της.
Εκεί για τη σωτηρία του λαού χόρεψε η Μαρία, του Μωυσή η αδελφή: εδώ που γίνεται η σωτηρία των Εθνικών η Εκκλησία του Χριστού στο σύνολό της γιορτάζει.
Εκεί στην πέτρα τη φυσική καταφεύγει ο Μωυσής· εδώ στην πέτρα της πίστεως καταφεύγει ο λαός.
Εκεί οι πλάκες του νόμου συντρίβονται και μηνάνε συνάμα το πέρασμα του νόμου και το πάλιωμα, εδώ αρράγιστοι οι θεϊκοί νόμοι σώζονται.
Εκεί το μοσχάρι καιγόταν στη φωτιά για τιμωρία του λαού· εδώ θυσιάζεται ο Αμνός του Θεού για του λαού τη σωτηρία.
Εκεί με το ραβδί η πέτρα δέχεται κτύπημα· εδώ η Πέτρα, ο Χριστός δέχεται τρύπημα στην πλευρά.
Εκεί βγαίνει απ’ την πέτρα νερό· εδώ Αίμα και νερό πηγάζει απ’ τη ζωοποιό πλευρά. Εκείνοι δέχτηκαν απ’ τον ουρανό το κρέας των ορτυκιών· εμείς απ’ τα ύψη δεχόμαστε το περιστέρι του Πνεύματος.
Εκείνοι εφήμερο μάννα έφαγαν και πέθαναν· εμείς τον Άρτο τρώμε για να ζούμε στον αιώνα.
Μα εκείνα, παλιά πράγματα και ίσκιοι ψεύτικοι πάλιωσαν και τελείωσαν· του δικού μας λαού η πίστη αυξάνει και θάλλει και μένει παντοτεινά. Αυτή είναι η προτύπωση του δικού μας Πάσχα· το σκιερό πέρασμα των διατάξεων του νόμου.
Έτσι πρέπει να κοιτάξεις την εορτή και έτσι να εξετάσεις τα όσα ο Μωυσής και οι Προφήτες λένε για την ημέρα και η Ανάσταση θα σε πείσει, γιατί όλους τους έχει η απιστία τυλίξει.
Είναι πολλοί οι τύποι της εορτής και απερίγραπτοι για την Ανάσταση από τους νεκρούς και τη συνέχιση της ζωής.
Μάρτυράς της, που αξίζει να τον πιστέψεις, είναι η σφαγή του Ισαάκ· τύπος της ο λάκκος του Ιωσήφ, όπου τον έρριξαν τ’ αδέλφια του και απ’ όπου βγήκε αθάνατος· τύπος της ο λάκκος του Ιερεμία, όπου μια φορά από τη φθορά και το βόρβορο βγήκε.
Του Χριστού την Ανάσταση υποτυπώνει το κήτος του Ιωνά, από όπου βγήκε σε τρεις μέρες. Έχεις στη διάθεσή σου κι άλλο σημάδι για το δεσμωτήριο του Άδη, το δεσμωτήριο του Ιωσήφ, όπου τον κατασφάλισε η παράνομη συναγωγή κι απ’ όπου βγήκε απείρακτος έπειτα από τρία χρόνια, όπως βγήκε ο Χριστός σε τρεις μέρες από τους νεκρούς.
Μαζί μ’ αυτούς κι ο Δανιήλ με το λάκκο των λεόντων προτυπώνει τον τάφο του Σωτήρα, απ’ όπου βγήκε ο Ιησούς και σώθηκε από τον Άδη και το θάνατο, όπως από λεοντάρια. Με αυτά να ελέγξεις τους Ιουδαίους και να τους επιτιμήσεις. Έτσι ν’ απολογηθείς για το πάθος και την Ανάσταση του Χριστού. Αυτά τα όπλα σύμμαχος σού χαρίζει ο λόγος· αυτά τα μυστήρια σου διδάσκει η εορτή.
Και έπειτα τι άλλο εκτός από αυτά;
Εμείς γιορτάζουμε μόνο ή θα φροντίσουμε και για τον αδελφό μας;
Εμείς θα πανηγυρίσουμε ή θα μιλήσουμε και για τους άλλους;
Είναι ανάγκη μέσα στη δική μας εορτή ν’ ακουσθεί ένας θεάρεστος και καλόδεκτος, κοινός στεναγμός της Εκκλησίας προς το Θεό κι ας θυμηθούμε τους αδελφούς μας που βρίσκονται σ’ ανάγκες, τους δικούς μας που βασανίζονται από τις στερήσεις στις ερημιές.
(pemptousia.gr)